Nike Women: Początki (lata 70-te)

23 czerwca 1972 r. Kongres Stanów Zjednoczonych uchwalił dziewiątą poprawkę do prawa edukacyjnego USA, która miała raz na zawsze wprowadzić równouprawnienie w dostępie kobiet do sportu w szkołach i na uczelniach wyższych. Zaledwie tydzień później, 29 czerwca w Eugene w stanie Oregon rozpoczęły się lekkoatletyczne kwalifikacje do Igrzysk Olimpijskich.

Wielu z byłych biegaczy Uniwersytetu w Oregonie założyło T-shirty i rozdawało za darmo buty marki, której logo nieco przypominało znaczek-haczyk do oznaczania załatwionych spraw. Ta mała firma nazywała się wtedy Blue Ribbon Sports. Same buty nosiły z kolei nazwę Nike, od imienia greckiej bogini zwycięstwa.

W tym czasie Nike opublikowało też serię reklam z udziałem kobiet na tylnej okładce Runner's World.  W roku 1978 r. powstała natomiast nowa kategoria produktów Nike Women skierowanych wyłącznie do kobiet. Wystartowała również pierwsza reklama kobiecego buta sportowego – Lady Waffle Trainer.

W 1979 r. grupa biegaczek stworzyła Międzynarodowy Komitet Biegowy, który rozpoczął walkę o dopuszczenie kobiet do startów w biegach długodystansowych. Nike wspierało działania Komitetu przekazując fundusze i pomagając w zdobyciu większej akceptacji społecznej.

W pogoni za Joan Benoit Samuelson

Do wczesnych lat 80-tych najdłuższym dystansem,  na jakim mogły biegać kobiety na Igrzyskach Olimpijskich było 1500 metrów. Panowało bowiem przekonanie, że płeć piękna nie jest fizycznie przygotowana do pokonywania długich biegowych kilometrów. 23 lutego 1981 r. Międzynarodowy Komitet Olimpijski przegłosował prawo udziału kobiet w biegach na 3000 m oraz na dystansie maratońskim podczas Igrzysk Olimpijskich w 1984 r. Tym samym zignorował postanowienia własnego statutu, który sankcjonował czteroletni okres oczekiwania nowego sportu na włączenie go w program Igrzysk. Nike święciło ten sukces dwoma nowymi reklamami.
 
Jedna z nich podkreślała, że Igrzyska Olimpijskie będą teraz zupełnie inne: The Olympics Will Never Be the Same. Druga została umieszczona na tylnej części okładki programu kwalifikacji olimpijskich do maratonu w Olympii w stanie Washington. Reklama była krótka i pełna emocji: Finally!

Latem 1984 r. Joan Benoit Samuelson przeszła do historii, jako pierwsza kobieta, która wygrała bieg maratoński na Igrzyskach w Los Angeles. Zwycięstwo Samuelson zapoczątkowało modę na bieganie długodystansowe wśród kobiet, wspierane przez Nike publikacją nowych reklam prasowych.
Nike Aerobics (koniec lat 80-tych i wczesne lata 90-te)  W późnych latach 80-tych kobiety coraz bardziej angażowały się w sport, który powoli stawał się ich stylem życia. W odpowiedzi na ten trend, Nike zaczęło rozszerzać ofertę butów i odzieży sportowej również dla „zwykłych kobiet” uprawiających sport czysto rekreacyjnie.

W 1990 r. Nike rozpoczęło nową kampanię prasową serią Letter (List). Kreacje przedstawiały różne przeciwności, z którymi musiały zmagać się współczesne kobiety. W 1991 r. koncern opublikował ośmiostronicową książeczkę insertowaną w magazynach, która rozpoczynała się słowami You Were Born a Daughter (Urodziłaś się jako córka). Materiał był swoistą podróżą po kolejnych etapach życia kobiety.
 
Sheryl Swoopes - początek ery kobiet (połowa lat 90-tych)

W 1997 r. drużyna żeńskiej koszykówki Houston Comets pod wodzą Mistrzyni Olimpijskiej Sheryl Swoopes zwyciężyła w pierwszych mistrzostwach ligi WNBA. W pojedynku tym Sheryl wywalczyła także pierwszy z trzech tytułów MVP (najbardziej wartościowego zawodnika), jakie zdobyła w swojej 12 letniej karierze.
Już dwa lata wcześniej Nike postawiło na tę utalentowaną koszykarkę. Swoopes została drugim sportowcem na ziemi, mogącym pochwalić się modelem obuwia sygnowanym własnym nazwiskiem. Miała dobre towarzystwo, ponieważ pierwszym z nich był nie kto inny, jak sam Michael Jordan.

Jesienią tego samego roku amerykański koncern zaprezentował 30-sekundowy spot telewizyjny zatytułowany If You Let Me Play (Jeśli pozwolisz mi zagrać). Klip inspirował kobiety w nowy sposób, podkreślający jak sport może wpłynąć na całe życie młodych dziewczyn. Kampania została doceniona przez czytelników USA Today, jako jedna z najlepszych akcji reklamowych w 1995 r. Dwadzieścia lat później hasło If You Let Me Play wciąż pozostaje jednym z najważniejszych słów kluczy w kontekście kobiecych dyscyplin sportowych.
 
Reprezentacja Narodowa USA kobiet w piłce nożnej

W 1999 r. żeńska drużyna narodowa USA zdobyła Puchar Świata w piłce nożnej po dramatycznej serii rzutów karnych w pojedynku z Chinami. Rywalizację tę oglądało 90 tysięcy kibiców zgromadzonych na trybunach – do dziś jest to największa w historii sportu liczba fanów zgromadzonych na imprezie sportowej kobiet. Nike jako oficjalny partner Reprezentacji USA wykorzystało tę sposobność, by zaszczepić sportowy pierwiastek kolejnemu pokoleniu kobiet. W spocie zatytułowanym Girl In America Mia Hamm – jedna z najbardziej utytułowanych zawodniczek  w historii piłki nożnej – wypowiedziała słowa: – Dziewczynka rodzi się w Ameryce. Ktoś da jej lalkę. Ktoś da jej piłkę. Jeszcze ktoś da jej szansę.

Nowe tysiąclecie: Przełamywanie stereotypów

Wraz z początkiem nowego milenium Nike zaprezentowało serię reklam prasowych, zatytułowanych My Body Parts (Części mojego ciała), które w nieskrępowany sposób mówiły o rozmiarze i sile kobiecych pośladków i ud. W 2004 r. tuż przed Turniejem Olimpijskim w Atenach, Nike przygotowało video pt. Mi heroe es una chava (Moim bohaterem jest dziewczyna), w którym wystąpiła sprinterka Ana Guevara Espinoza. To pierwsza meksykańska lekkoatletka, która zdobyła dwa złote krążki podczas największych międzynarodowych zawodów w 2003 r., a także srebrny medal w Atenach.

W 2006 r. Nike zaprezentowało pierwszą kampanię z udziałem Marii Sharapovej. W klipie zatytułowanym I Feel Pretty (Czuję się ładnie) tenisistka daje do zrozumienia, że oprócz pięknej i delikatnej strony, posiada wielkiego ducha rywalizacji. Dwa lata później podczas zawodów Women's March Madness, drużyna koszykarek Rutgers spotkała się z serią uszczypliwych komentarzy. W USA podniosła się prawdziwa wrzawa – zaś Nike postanowiło wykorzystać tę sytuację. Odpowiedzią koncernu była kampania Athlete – Sportowiec. Wystąpiła w niej cała plejada zawodników i trenerów, włącznie z gwiazdami jak: Mia Hamm, Picabo Street, Serena Williams czy Gabrielle Reece. Każda z nich wyrażała swoje opinie, rzucając wyzwanie stereotypom na tle płciowym.
 
Nike opublikowało również pełnoformatową reklamę w New York Times, mówiącą: Dziękuję Ci Głupoto. Dziękuję Ci za to, że wywołałaś dyskusję. Dziękuję Ci za to, że nieświadomie przyczyniłaś się do rozwoju sportu wśród kobiet. Z kolei w 2008 r. koncern z Oregonu zaprezentował multi-medialną kampanię Here I Am, podkreślającą fizyczną oraz psychiczną siłę młodych zawodniczek. Bohaterkami spotów były wschodzące gwiazdy jak Maria Sharapova i modelka Sofia Boutella.

Królowa kortów Serena Williams

Niewielu sportowcom udało się zdominować swoje dyscypliny w stopniu w jakim uczyniła to Serena Williams. Pomimo serii bardzo groźnych kontuzji, które mogły zakończyć jej karierę, Williams zdobyła aż 34 tytuły wielkoszlemowe – więcej niż jakikolwiek inny tenisista na świecie. Znana ze swojego oryginalnego stylu i bardzo silnej etyki treningowej, Serena Williams była kluczową postacią w kampaniach Nike: Athelete z 2007 r. oraz Delicious Training z 2011 r. Ponadto, trening młodszej z sióstr Williams był jednym z pierwszych w aplikacji Nike+ Training Club, zaprezentowanej w 2013 r.

Nike Women dziś

W grudniu 2010 r. Nike rzuciło wyzwanie kobietom hasłem Make Yourself. Kampania stawiała im pytania: kim chcą być, jak sport może pomóc im w osiągnięciu celu oraz jak zyskać pewność siebie. W czerwcu 2012r Nike zaprezentowało film zatytułowany Voices, nawiązujący do kobiet sportu w 40-tą rocznicę wydania dziewiątej poprawki do prawa edukacyjnego USA. W klipie wystąpili Joan Beoit Samuelson, Lisa Leslie, Marlen Esparza oraz Diana Taurasi.

Obecnie, w połowie kolejnej dekady, Nike przełamuje bariery i rozwija się wraz z kobietami zaangażowanymi w sport. Kampania #LepszaJa opiera się na historii firmy, wspierającej zawodniczki niezależnie od poziomu zaawansowania – od mistrzyń świata po kobiety pragnące pobić swój osobisty rekord życiowy czy potrzebujące motywacji do kolejnego treningu. W końcu Nike to imię kobiece.

{moscomment}